Het idee is simpel. Neem een velomobiel. Monteer elektrische ondersteuning en voilá, een gezond en bruikbaar alternatief voor m'n auto op 2 x 50 km woon-werk verkeer. Met het vermogen van een halve stofzuiger, een gezonde dosis beweging en buitenlucht, een gangetje van zo'n 45 km per uur en als bonus een slinkende buik....;-) het leek me wel wat. Welkom op m'n blog over de weerbarstige start als prototype, over ouderwetse regelgeving, en de lol van comfortabel woon-werk verkeer fietsen als erg bruikbaar alternatief voor m'n auto...

zondag 22 april 2012

Nieuwe Sunrider

Vanmorgen bij Leo (Alligt) in Dronten op de koffie geweest om even bij te praten. Mooi buiig weer om door de polder te fietsen.... in de VM..;-). Dat blijft toch wel bijzonder: donkere luchten, flinke wind tegen, regen, beetje hagel zelfs, en fietsen alsof het mooi weer is. Lekker gangetje van 44 km/h op de "fiets-snelweg" door de polder naar Dronten, wat spetters in m'n gezicht maar dat is nog wel lekker ook als afkoeling. Het Flevobike-dakje en het kleine ruitje vóór me huiden de ergste nattigheid weg. Hmm, dit is mijn ding wel.

Leo heeft het binnenwerk van de nieuwe Sunrider in de showroom staan. Ik ben erg benieuwd hoe de "pedelec" trapasondersteuning gaat bevallen. Vooral de 250W lijkt me interessant voor vlak NL. Leo werkt ook aan een 500W "pedelec" die de ketting gaat aandrijven (dus in feite ook trapas-ondersteuning), voor heuvelachtig gebied. Maar de 250W zou voldoende kunnen zijn voor mijn WW-verkeer, is waarschijnlijk stiller dan een ondersteining die de ketting aandrijft en geeft mogelijk een betere actieradius. In m'n huidige Sunrider heb ik een 500W "hub-motor" in de achteras met een "gas-handle" sturing. Ik geef net zoveel "gas" bij en ik trap zelf net zo hard als ik prettig vindt. Het werkt op zich goed, maar het kan efficiënter en een koppel-gestuurde ondersteuning (pedelec) lijkt me gewoon een stuk prettiger. Meer fiets-gevoel.

Binnenwerk nieuwe Sunrider

250 W pedelec trapas-ondersteuning

Het subframe voor de voorwiel ophanging / trapas / ondersteuning / stuurstangen is echt een vondst vind ik. Als er iets serieus aan hapert of voor groot onderhoud schroef je de hele handel er onderuit en heb je alles open en bloot voor je staan. En als na jaren een subframe 2.0 ontworpen wordt dan is ook dat uitwisselbaar. Of je krijgt zelf een lumineus idee... misschien moet ik twee subframes kopen, ééntje om mee te rijden en ééntje om aan te knutselen...;-)


Subframe. Hier met 500 W ondersteuning op de fietsketting.
De stuurstangen/handles zijn nog prototype-versies.
Op zich valt er nog het één en ander te verbeteren aan de wegligging van VM's, zeker vergeleken met auto's. Niet zo verwonderlijk, gezien het verschil in historie en schaalgrootte. Dat geeft dus genoeg stof  tot praten....;-). Ik vermoed zelf dat er winst te behalen valt in de stijfheid van de constructie en juist daar biedt dat subframe mogelijkheden. Zo weinig mogelijk speling en vervorming tussen de stuurhandles en de wielen, zo weinig mogelijk vervorming van de ophanging, misschien een stabilisator-stangetje. Het leuke van het subframe-idee is dat het ontwerp redelijk eenvoudig aan te passen is en zich dus leent voor terugkoppling van praktijkervaring.



Tja... zo vliegt de tijd. Later dan de bedoeling was weer op Zwolle aan, mooie luchten langs de IJssel, mooie dijkjes, te slecht weer voor veel drukte, heerlijk....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen